Pismo Zapoteków

Zapoczątkowany przez Olmeków rozwój pisma kontynuowali Zapotekowie, których jednym z najważniejszych miast było wcześniej zamieszkane przez ich poprzedników Monte Alban[50]. Pismo nazywali ticha yye caaquichi, czyli „malowana wiadomość zapisana na papierze”. Na pojedynczy glif mówiono yye lana co było zlepkiem „malunek” i „słowo”[51]. Ich pismo jest systemem heterogenicznym złożonym z piktogramów, logogramów, ideogramów i fonemów[52]. Udało się odczytać tylko niewielką część zapoteckich hieroglifów, z czego większość to liczby, nazwy miejscowe i imiona własne[53]. Znaczenie wielu form gramatycznych nie jest pewne. Sklasyfikowanych zostało między 100 a 300 znaków[54]. Ponieważ pismo Zapoteków ma długą historię w porównaniu z innymi pismami mezoamerykańskimi, możliwe jest prześledzenie zmian jakim ulegało[55]. Początkowo system ten składał się z prostych zestawień symboli reprezentujących liczby i rzeczy. Z czasem zapis stał się bardziej skomplikowany. Np. z połączenia liczby i glifu oznaczającego miesiąc, dzień i rok urodzin tworzono imiona osób. We wczesnej fazie rozwoju, liczby zapisywano przy pomocy punktu oznaczającego jeden oraz wyrytego ludzkiego palca wyobrażającego cyfrę pięć. W późniejszych czasach liczbę 5 symbolizowała kreska. Obliczenia opierały się na dwudziestce dzielonej na piątki. Niektórzy uczeni uważają, że system ten wywodzi się z obliczeń dokonywanych przy użyciu palców u rąk i nóg[56]. Piktogramy służyły m.in. do prezentowania imion własnych i nazw miejscowych. Np. człowieka nazywającego się „Wielki Orzeł” przedstawiono poprzez narysowanie postaci mężczyzny i połączenie jej linią z wizerunkiem głowy orła. „Wzgórze Dzikiego Kota” przedstawiano jako górę, na szczycie której znajduje się głowa dzikiego kota. Istnieją przykłady oznaczania jednego miejsca przy użyciu piktogramów lub logogramów. Również imiona przedstawiano używając logogramów. Dodatkowo imiona własne mogły składać się z kombinacji piktogramów i logogramów[57].