Pismo Azteków

Pismo Azteków może wywodzić się z kultur wcześniej rozkwitłych w Teotihuacan i Xoxhicalco. Ze względu na podobieństwa stylistyczne i ikonograficzne przypuszcza się, że znaczący wpływ na jego rozwój miało pismo mixteckie[60]. Aztekowie wierzyli, że pismo wynalazł bóg Quetzalcóatl[61]. W języku nahuatl książki i pismo określano używając metafory in tlilli, in tlapalli co znaczy czerwień, czerń i odnosi się do koloru tuszu. W ten sposób nazywano też wiedzę i mądrość. Skrybowie przedstawiani na obrazkach w malowanych księgach używają zawsze czerwonej i czarnej farby[62]. System pisma stosowany przez Azteków w czasach przed przybyciem Hiszpanów nie jest jeszcze w pełni zrozumiały. Badania utrudnia fakt, że przetrwało z tego okresu niewiele źródeł. Kodeksy uległy zniszczeniu a na trwałych, kamiennych monumentach – w przeciwieństwie do Majów – Mexicowie rzadko umieszczali teksty[63]. Ich pismo często opisywane jest jako niekompletne ponieważ w znanych prekolumbijskich zastosowaniach użyte zostało tylko do zanotowania, często niejednoznacznie interpretowanych imion własnych, nazw miejscowych, dat oraz wielkości i liczb[64]. Należy jednak nadmienić, że istnieją przesłanki, które sprawiają, że niektórzy badacze uważają iż było ono używane w znacznie szerszym zakresie.

Pismo Azteków podobne jest do innych tego typu systemów, używanych na całym świecie. Odróżnia je od nich tylko porządek znaków, który bardziej zależy od upodobań skryby i uznanej za najodpowiedniejszą do odczytania pozycji niż od ustalonej konwencji. Występuje w nim rzadko spotykana tendencja do rozmieszczania znaków od dołu ku górze[65]. Większość informacji jest przekazywana w formie obrazków, którym towarzyszą hieroglify uściślające ich znaczenie[66]. Ponieważ zapisywane za jego pomocą imiona były często całymi zdaniami mogącymi zawierać rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki i przysłówki, a nazwy miejscowości tworzyły frazy, można w przybliżeniu określić zakres w jakim system pisma Azteków był zdolny do oddania sekwencji w pełni uformowanych zdań. Pismo Mexiców składa się z takich samych elementów jak systemy pisma występujące na całym świecie. Dopuszcza występowanie sylabogramów typu samogłoska-spółgłoska, spółgłoska-samogłoska-spółgłoska oraz podwójne sylaby. Długość samogłoski nie jest oznaczana. Kończąca sylabę spółgłoska może być pominięta, nawet gdy znak spółgłoska-samogłoska-spółgłoska jest dostępny[67]. Ponadto pisownia jest często skracana poprzez pominięcie jednej lub więcej sylab lub spółgłosek, niezależnie od ich pozycji w słowie. Podział na sylaby w mowie może się różnić od ich wyodrębniania w piśmie[68]. Jeśli oznaczenia społeczno-polityczne osób nie są powiązane lub zestawione z głową lub całą figurą człowieka, to zwykle nie są do odróżnienia od nazw miejscowych[69]. Cechą charakterystyczną pisma Azteków jest też częste łączenie piktogramów i ideogramów w ramach jednego znaku[70].