Pismo Mixteków

System pisma Mixteków mówiących o sobie tay ñudzahui, czyli „ludzie z kraju deszczu”, napływających do zamieszkanej przez Zapoteków doliny Oaxaca od ok. 750 r. n.e. znany jest głównie z papierowych lub skórzanych ksiąg oraz malowanych na tkaninie map. Nie wiadomo kiedy dokładnie wykrystalizował się styl Mixtekki. Znaki umiejscowione na wczesnych kamiennych monumentach przypominają glify Zapoteków. Również pismo zamieszczone na zabytkach pochodzących z późnego okresu klasycznego[58] oraz wczesnego postklasycznego różni się od znanego z zachowanych Mixtekkich kodeksów. Wyróżniającą cechą tego systemu jest częste wykorzystywanie zjawiska homonimii i rebusów. Trudne do zobrazowania, abstrakcyjne terminy przedstawiano łącząc malunki reprezentujące łatwe do zilustrowania, podobnie brzmiące wyrazy. Jako przykład może posłużyć nazwa miasta Chiyocanu oznaczająca „Wielką Platformę”. Przedstawiano ją jako mężczyznę wyginającego znacznie większy od siebie podest. Zastosowano ten zabieg, ponieważ czynność ta była łatwiejsza do zilustrowania od „wielkości”, a dodatkowo wyrazy oznaczające oba pojęcia podobnie brzmiały w wymowie[59].